Februari
De tijd
Die ik vrees
Vijf jaar lang een
foto maken en de uitslag
halen bij de chirurg. Kanker? of
dansen met de opluchting op verbrande voeten.
De afschuwelijk, verstandige afspraken zijn gemaakt, nu nog
even het apparaat omhelzen en je laten pletten, Au!
Hallo mensen Dit is een schilderij van Chagall, hij was een Russische jood die later is verhuist naar Frankrijk. Hij heeft mooie schilderijen gemaakt en is wat je noemt een poxc3xabtische schilder. Hij schilderde o.a. over de joodse cultuur waarin hij opgroeide. De tweede afbeelding is een foto van de Sjofar. Een inzetting om vlak voor het nieuwjaar te blazen op de ramshoorn. Dit wordt genoemd de Sjofar blazen en dit is een oproep tot bezinning en inkeer en zoekt men vergiffenis bij God en medemens. Zelf ben ik daar een poosje mee bezig geweest. Oude zaken te vergeven en vergeving te vragen aan anderen. Om dus niet meer uit pijn en boosheid verder te leven. Het volgende gebed heeft mij daar wel me geholpen om het te verwerken en te aanvaarden.
Meester van het heelal! Hierbij vergeef ik een ieder die mij heeft gexc3xabrgerd, boos heeft gemaakt of gekwetst door zich te richten tegen mijn persoon, mijn bezittingen of mijn goede naam. Laat niemand worden bestraft om mijnentwil, of het kwaad mij aangedaan toevallig of opzettelijk was, ongewild of met voorbedachten rade, in woord of daad. Moge het U wil zijn, o God en de Gods mijner vaders dat ik niet het kwaad herhaal dat ik heb begaan en dat ik niet meer zondig. Moge ik U nooit meer boos maken door te doen wat in U ogen kwaad is. Ik bid U mijn zonden te vergeven, niet door ziekte of lijden, maar door U grote barmhartigheid. Moge de woorden uit mijn mond en de gedachten mijn hart aanvaard voor U zijn. O Heer, mijn rots en mijn verlosser.
Het is goede gewoonte eens na te denken of je uit LIEFDE of uit PIJN leeft.
Of je nu een gelovig mens bent of niet …vergeven is erg belangrijk voor jezelf en de ander.
Het was een donkere druilerige dag en er was nog veel wasgoed die gewassen diende te worden.Veel zin had ik niet aan dit karweitje en was dus druk bezig in huis.Ik had de was al gesorteert voor de wasmachine toen mijn man vroeg, Ga je mee naar Deventer? Verbaast kijk ik hem aan en vraag.Waarom? De Ijssel staat erg hoog in Deventer en dat wil ik wel eens bekijken.De zandzakken staan daar al klaar voor eventuele overstromingen. Nou dat leek mij een leukerder bezigheid als wasgoed draaien en laten drogen.Dus trok ik mijn mooie nieuwe jas aan en nam mijn vlotte nieuwe tas en we gingen op weg naar Deventer.Zalig zo maar even weg op zo druilerige dag.De Ijssel stroomde indruk wekkend hard.Een rivier heeft iets machtigs mooi.Je ziet zo dat het een eigen wil heeft en zich niet laat tegenhouden.Daar zijn gegraven kanalen maar sombere,stille waters bij.Nou mensen ik heb genoten en de was heb ik vandaag maar gedraaid dus dat is weer gedaan.Nu vanavond nog een gezellige verjaardagavond en dan is het morgen alweer zaterdag.Daaaag de kleine foto`s kun je even aanklikken voor een groter formaat.
Vanochtend zag ik de zon schijnen op de prachtig besneeuwde bomen,het gras en de struiken.Roerloos stonden ze te glanzen in de zonneschijn. Alles draagt het koude genade kleed .Uw zon van warmte schijnt daarover.Het is een geweldig moment van stilte die daar buiten fonkeld.Ik ben onder de indruk van deze witte stilte.
Dan valt mijn oog op het gebed van der Graft :
……………………………………………………………………………………………………………………………………
Er sneeuwt een eeuwige stilte
Gij zijt niet te beschreeuwen,geen tongval
bereikt u overzij.
……………………………………………………………………………………………………………………………………
Dan volgen er nog vele zinnen over zijn worsteling met God.
Zelf ervaar ik dit als een klein moment van waarheid
ik vind wel woorden.
Ik aanvaard even alles zoals het is.
en de stilte daalt ook in mij.
Het is zondag aan het eind van de middag.Ik luister tijdens dit schrijven naar de muziek van Mozart die af gespeeld woord door de mediaplayer.Ik hoop dat het me lukt hier iets zinnigs neer te
schrijven want ik ben weer aan het rammelen op het toetsen bord omdat ik me niet kan concentreren op een bepaald onderwerp.Vandaag hebben we bezoek gehad van 7 mensen zowel groot als klein.(glimlach) en eentje belde ook nog eventjes vlug die zal later terug bellen want het was te druk in de huiskamer voor een telefoongesprek.Tja meestal is hier niet zo druk bij ons maar op zondag of zaterdag komen de kinderen eventjes gezellig bijpraten of gewoon even een bakkie doen of een bordje friet uit de aktiefry meeeten.Een aktiefry is een frituur zonder vet die ons goed bevalt.Een klein lepeltje olie toevoegen als we zelf verse patat maken.Hebben we diepvriespatat dan hoeven we niks toe te voegen want de diepvriespatat is al voorgebakken en bevat olie genoeg aan de nog te bakken frietjes.Kijk daar wordt je dus niet zo dik van.
Ik doe meestal niet niet mee met petattekes eten. Ik ben een echte broodfan en eet dan meestal een grote italiaanse bol mmmm zalig met tomaat en kaas. Een glaasje rosxc3xa8 erbij zalig! De Mozart muziek klinkt gezellig zachtjes en verontrust me totaal niet.Ik ben aan het leuteren ja echt aan het leuteren geloof ik.Ik kan het dus toch wel denk ik.Vanmorgen las ik na alles te hebben opgeruimt een boek van de bieb.Het was stillekes en ik genoot van het boek enkele passages merk ik eventjes omdat ik ze later nog eens wil lezen.(doen jullie dat ook?) Het zijn zinnen die me zeer aanspreken en me raken.Wacht ik zal het boek er eens eventje bij pakken.
Ik citeer: "Toen Caroline overleed kreeg Neil een onbedwingbare neiging om de tijd stil te zetten en naar een plek te verdwijnen waar hij rustig kon nadenken om alles op een rijtje te krijgen.Een van de moeilijkste eigenschappen van verdriet,bedacht hij, was het feit dat de tijd doorliep en hij in beweging moest blijven. Dat hij die eindeloze routine van het leven moest zien vol te houden, terwijl zijn hart als een anker achter hem aan bleef slepen."
Ja hier herkennen zich denk ik veel mensen in.Afgelopen week vlogen er zoveel indrukken mijn ogen/ oren in en uit.Soms overspoelden al die zaken je snel en laten je proestend achter en je hebt je nog niet eens opgericht daar komt al weer een nieuwe golf. Terwijl je soms zoveel kwesties nog hebt die je wil door denken.Welke besluiten je nam en jezelf je daar bij wil houden om dat het verstandiger is, maar het hart blijft jengelen als een klein kind dat niet van "beter zo" wil weten. Dan zijn er nog zoveel gebeurtenissen die buiten je eigen famlie gebeuren. Deze week bijvoorbeeld, horen we nare berichten van iemand die zich had opgehangen uit tomeloos verdriet.Een kleine baby die levenloos geboren werd en als je de ouders een beetje kent dan staat je hart ervan stil. Dat zijn dan de berichtjes die hier door de buurt waaiden afgelopen week. Dan zijn er nog enkele persoonlijke zaken die dreigen maar nog niet duidelijk zijn. Maar er broeit iets dat weten we wel. Kijk dan loop ik ook wel eens met een hart dat zich door de dag laat slepen als een anker die de tijd wil stil zetten om bij te komen.Ja ik klink somber inderdaad en het zijn de donkere dagen inderdaad.
Waarom blijf ik met mijn hart die de tijd stil wil zetten rond slepen.?Nu ik aan het rammelen ben neem komt er helderheid en zal ik zoeken naar een plaats om eventjes alleen biddend te zingen.
Genoeg gerammeld door mij vanavond.Ik luister rustig nu nog eventjes naar de muziek die hier prachtig klinkt door de kamer
en bedankt voor je aandacht
groetjes van Novie
Ja ik ben gevallen toen ik de achterdeur uitstapte om gauw eventjes wat rommel in de vuilniscontainer te gooien.Ik gleed uit op het houten vlondertje dat buiten onder onze achterdeur ligt.Ik voelde me glijden en greep rustig en beheerst in het rond om mijn val te breken.Daar lag ik dan en was blij en opgelucht dat ik lekker niks gebroken had.Want al vele malen had ik mij angstig gemaakt dat ik met gladde wegen en stoepen zou vallen.Ik heb namelijk medicijnen die de kanker weren zal ik maar simpel zo noemen.Ze tasten alleen mijn botten erg aan.Die worden brozer en kwetsbaarder.Daar krijg ik natuurlijk ook wel weer een soort van kalktabletten voor.Maar toch maakte ik me inwendig bang voor een plotse val.Nu is het dus gebeurt en ik heb dus geen letsel opgelopen hoera hoera.Ik word nu heus niet overmoedig dat niet hoor.Maar ik was zo opgelucht.
groetjes van Novie
De provincie Groningen is op de zee veroverd. De wierden en dijken zijn gebouwd op oeverwallen en kwelderwallen langs rivieren en slenken. Sommige dijken liggen er al duizend jaar, sommige dorpen meer dan tweeduizend. Aafke Steenhuis, die vrijwel haar hele leven op dijken heeft gewoond, schrijft over de oude slaperdijken in de Groningse Ommelanden. Ze vertelt over de monniken die de dijken bouwden en praat met boeren en landarbeiders die er nu wonen, cafxc3xa9bazen, vissers, sluiswachters, schilders, borgvrouwen en dichters, en brengt een van de oudste en mooiste landschappen van Europa in beeld.
Stemmen van Groninger dijken: 'Het resultaat is een impressie van de Groningse plattelandsbevolking en geschiedenis, prachtig en meet veel liefde verwoord.
.
Alweer een boek?
ja alweer een boek. Dit boekje werd mij aangereikt door een bekende toen ik vanmiddag weer eens in de bieb was.Hij vertoeft daar vaak.Je heb van die mensen die vele uren bladerend en lezend in de bieb hun dagen door brengen.Ze zijn er bijna altijd en nemen aldaar rustig de tijd om iets uit te lezen.Sommige lezen daar de dagelijkse kranten en andere tijdschriften.Ik blijf nooit lang in de bieb.Ik heb het daar vaak te druk voor en als ik iets echt goed wil lezen dan moet ik dat in de morgen doen.Nog voor ik mijn huishoudelijke taken ga verrichten.De beste uurtjes besteed ik echt heel vaak aan lezen.Heb ik altijd gedaan.Dan is het stil en de dag is nog zo nieuw. Zalige uurtjes zijn dat.En ik kan het doen.Zonder me opgejaagd te voelen dat ik wat moet doen.De kruimels op het tapijt hebben me vaak verwijtend aangekeken maar ik lachtte ze gewoon uit.Na het middaguur dan stofzuig ik meestal.
De bekende wist dat ik oorspronkelijk uit oost-Groningen kom.Kijk zo kom je weer eens aan wat andere genre boeken te lezen.Ik vond het aardig dat hij er aan dacht.Er staan prachtige foto`s en ook schilderijen van de Groninger ploeg in het boekje.Die schilderijen en foto`s wekken de heimwee zachtjes op naar de beelden van vroegere jaren.(glimlach)
.
Verder heb ik door enkele speelgoedzaken gedarteld.Gedarteld? Ja gedarteld omdat ik het zo donders leuk vind om wat speelgoed te kunnen uitzoeken voor onze drie kleinkindertjes.Steeds weer iets nieuws te zien en twijfelen en dralen en ondertussen zo genietend van de luxe.Zaterdag vieren wij sinterklaas met de kleintjes en verder niet. Kijk ik kreeg eventjes echte aandacht door het aanreiken van dit boekje en ik had eventjes echte aandacht voor de juiste speelgoed voor onze kleintjes.
Weet je, aandacht, echte aandacht is een zeer kostbaar geschenk dacht ik vandaag.
daaaag.
Novie
Een bericht
Dit is inderdaad niet te verdragen.
Lege kamers kijken me verwijtend aan.
Ik zet dozen anders neer en nog eens anders
en dan ga ik vroeg naar bed.
Iemand, ik weet niet wie, zei dat het hoorde.
Wanneer het weer voorbij is raakt het ook vergeten.
Maar ik vergeet zo slecht.
Iemand kwam me helpen.
Nu staan de dozen op hun plaats.
Ik rust uit, al heb ik niets volbracht.
Dit is inderdaad heel anders, nieuwe kamers.
In alle kamers draait mijn leven zich om.
.
Chrxc3xa9tien Breukers (1965) Uit: Vandaag in deze stad
.
Volgens mij zijn dit allemaal antwoorden op troostende bemoedigende woorden die gezegd zijn in deze situatie. Ik vind het een mooi gedicht/notitie over een (op)nieuw begin van iemands leven.
Je proeft de aarzeling, waardoor we altijd worden overvallen bij een nieuw begin.Ook een beetje de eenzaamheid.
Het doet me ook zo denken aan de tijd toen ik 18 jaar op kamers ging wonen in een plaats die splinternieuw voor mij was.
Je moest zo flink zijn, ja je moest zo flink zijn.
Vandaag had ik het druk met allerlei huishoudelijke bezig heden.Druk druk en ik was in de mood om van alles af te handelen.Dozen halen om alle afgedankte kleding netjes op te ruimen en niet snelsnel in een plastic tasje doen en op zolder zwaaien.Nee de zolder lag vol met die plastic zakken uitpuilend en met elkaar vechtend om een plaatsje aldaar.Ze rolden me tegemoet van achter het verhullende gordijn op zolder.Nee ik wilde ze soort bij soort, keurig gevouwen in een doos met een etiket.De dozen staan gereed nu op zolder.Maar ik moest ook nog snel eventjes naar de markt.Omdat je daar spullen kunt kopen om een gat in een spijkerbroek te herstellen.Doen jullie dat ook nog? repareren wat kapot is? of koop je gelijk andere spullen.Wij zijn namelijk niet zo.We repareren als het enigzins mogelijk is.Ouderwets duurzaam of niet? Maar op mijn vlugge tred voor zover als dat nog mogelijk is voor mij liep ik de markt op.Ik was al laat, opeens kwam ik totaal onverwachts H…..tegen.Ze riep verbaast Novie en straalde een beetje naar me. Zomaar pakte ze mijn hand en keek me zo lief aan. Ik zei gelijk hallo en liep door.Kijk als iemand me zo maar bij de hand pakt………Tja dat is zo intiem, die aanraking bracht me weer van stuk. Bijna zou ik gaan huilen. Ik bedoel eigenlijk te zeggen dat aanraken zo kwetsbaar maakt.Het is me vaker gebeurt,dat zo onverwachts hartelijk handen schudden me zo raken kan eigenlijk. Ik was eigenlijk een beetje overdondert door die aanraking en kwam tot stilstand uit mijn klusjes afhandelende drive. Het maakte me stil en peinzend Hoe snel ik aanvoelde dat ze me terug wilde halen naar de kerk.Met de beste bedoelingen hoor.Dat weet ik wel.Handen schudden kan zeer veel betekenend zijn niet waar?Bij sommige orthodoxe stromingen van het joodse geloof is handen schudden ook aan bepaalde regels gebonden.Ik begrijp dus wel waarom.
In de auto is het warm en vochtig, de ramen zijn beslagen. Ach geef eventjes die wisser voor de ramen aan. Ja die ,hoe kom je daar aan? Nou die vond ik toevallig in de schuur en die heb ik in de auto gelegd want iedere keer met papieren zakdoekjes je ramen te wissen is ook geen doen. Gek dacht ze die wisser heb nooit zien liggen in de schuur. Ze bekijkt het wissertje eens en ruikt eraan en haar hersenen registreren direct een misselijk makende geur.Ze kokhalst en een grote angst doemt in haar hart op die nu klopt als een bezetene. En al snel ziet ze de dokter met zijn glimmende schijfje voor zijn ene oog. Hij bindt haar vast aan handen en voeten op een ijzeren stoel, doet haar een rubberen schort om en drukt haar een rubberen kapje op de neus. Ze haalt even diep adem en komt weer bij haar positieven.Dan is ze weer in de auto, ze zegt: die geur .O die geur was het .Wat heb je toch?, zegt hij. Ze zegt , ik was het vergeten maar nu herinner ik het me. O het was vreselijk en ze huilt met grote uithalen. Rustig maar wat herinner je, je dan? Ze huilt nu wat rustiger terwijl hij de auto aan de kant zet en haar probeert te troosten. De geur van het rubbertje van de raamwisser haalde een vergeten herinnering bij me op. Wat ik als zesjarig kind denk ik vastbesloten wou vergeten. Was na tientallen jaren weer naar boven gekomen. Nu begreep ze haar snel opkomende paniek gevoelens wanneer iemand haar als plagerijtje wilde vasthouden. Nu weet ik waaromxe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6xe2x80xa6 Soms heb je gedrag die je voor jezelf niet kunt verklarenxe2x80xa6xe2x80xa6totdat het je word geopenbaard
©2003 - 2012 Weblog.nl is onderdeel van Sanoma Media Netherlands groep.
